Şimdi efendim, malum Ekim ayının sonuna gelmiş olsak da kendisi daha bitmedi... O yüzden başlığı kar olan bir yazı yazmak pek zoruma ve de gücüme gidiyor açıkcası...
Bu sabah uyandığımda dışarısı kırağı düşmüş gibiydi. Oturma odasına gidip perdeleri açmadan çalışmaya başladım. Sevgili Nil'den gelen kar emailiyle kendime gelip perdeyi araladığımda aşağıdaki manzarayla karşılaştım...
Küçükken hep isterdim ki sabah olunca uyanayim her yer bembeyaz olsun... 1985 senesindeki meşhur kar yağışını hatırlamadığım için çocukluğum genelde bütün İstanbul çocukları gibi kara hasret geçti... Artık nasıl dua ettiysem doktora yapmak için yılın 4-5 ayı karlar altında olan bir memlekete geldim!
"Davulun sesi uzaktan hoş gelirmiş" demiş atalarımız... Evet yağdıktan sonra 1 gün sonuna kadar oldukça güzel olan karı, küreme araçları yol kenarlarına küredikten sonra kahverengine dönünce, arabayı açılmamış driveway'den, daha da kötüsü Türkiye'den dönüp iki büyük kar fırtınası geçirmiş Boston'da, yığılmış ve donmuş kar yığınlarından çıkartırken görün...
Neyse, ne kadar da kötüledim, o kadar da kötü değil canııımm... Hatta hava ayaza çekmeye başlayınca "yağsa da hava biraz yumuşasa.." diye az geçirmedik içimizden... Ekim sonu biraz erken oldu sanırım, onun şaşkınlığı bu...
Bu zavallı ağaç yan komşumuzun evinin önünde duruyor(du).... Artık yolumuzu kapatmaktan başka bir görevi yok....
Sanırım weather channel'da okudum bugün. Malum pazartesi günü Halloween, "Doğa Ana New England'a iyi bir oyun (trick) oynadı." demişler... :)
2 comments:
"Küçükken hep isterdim ki sabah olunca uyanayim her yer bembeyaz olsun"
ne kadar da tanidik... eh bir de ben belki, o da sansliysak, on yilda bir kar yagan, yaginca da iki saatte eriyen bir memlekette yasadigim icin bu duayi pek siklikla yapardim :)))
dualar karsiliksiz kalmazmis; er ya da gec.... ;)
dun her taraf bembeyazdi, bugunse gunes acti,kardan eser yok. camdan disariya bakinca baharmis gibi gorunuyor. bu kis cok ilginc bir kis olucak bence.
Post a Comment